MAHKEMESİ :Konya 4. Aile Mahkemesi
TARİHİ :09.04.2013
NUMARASI :Esas no:2011/857 Karar no:2013/283
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; davalı-karşı davacı kocanın boşanma davasının kabulü ve tazminat miktarları yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; davacı-karşı davalı kadının boşanma davası ve fer'i isteklerinin kabulü ile reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece davacı-karşı davalı kadın ile davalı-karşı davacı kocanın boşanma davaları kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş, "boşanmada davalı- karşı davacı koca ağır kusurlu" bulunmuştur. Mahkemece; davalı-karşı davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve eşini ailesinin yanına bırakıp terk ettiği kabul edilmiş ise de; davacı-karşı davalı kadının 10.01.2010 tarihli dilekçesi ve Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/378 sayılı soruşturma dosyasındaki ifadesine göre; mahkeme kabulünde olduğu gibi kocası tarafından babaevine bırakılmadığı,kendi isteği ile ziyaret amacı ile ailesinin evine gittiği ve söz konusu soruşturma dosyasındaki adli raporunda darp-cebir izi bulunmadığı gibi, davacı-davalı tanıklarının şiddete ilişkin beyanlarının görgüye dayalı olmadığı anlaşılmaktadır. Davacı-davalı kadının ispatlanamayan bu iddialarının koca açısından kusur olarak belirlenmesi doğru görülmemiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tarafların karşılıklı olarak birlik görevlerini yerine getirmedikleri ve ailelerinin evlilik birliğine müdahalelerine sessiz kaldıkları ve boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Her iki davanın kabulü ile verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olup, tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK m. 438/son) karar verilmesi gerekmiş ve davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Yukarıda 1.bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş lehine Türk Medeni Kanununun174/1-2 maddesi kapsamında tazminata hükmedilemez. Davacı-karşı davalı kadının tazminat taleplerinin reddi gerekirken hatalı kusur belirlemesi ile bu isteklerin kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ :Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanma kararının gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Selma'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının Mustafa'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.12.2013(Pzt.)
Full & Egal Universal Law Academy