MAHKEMESİ :Bakırköy 10. Aile Mahkemesi
TARİHİ :14.03.2013
NUMARASI :Esas no:2011/576 Karar no:2013/227
Taraflar arasındaki "karşı boşanma", "ziynet alacağı" ve "tedbir nafakası" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından her iki boşanma davası, kendisinin ziynet alacağı davasında harçtan sorumluluğuna ilişkin hüküm, yararına hükmedilen nafakaların miktarı, koca yararına hükmedilen manevi tazminat ile kendisinin reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tedbir nafakalarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.
2-Diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a) Mahkemece, birliğin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda kusurun tamamen davalı-davacı da olduğu belirlenerek, kadının karşı boşanma davasının reddine, kocanın davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiştir. Ne var ki toplanan delilerden, davalı-davacı kadının birlik görevlerini ihmal ettiği ve kocasına aşağılama içeren sözler söylediği, buna karşılık davacı-davalı kocanın da birlik görevlerini ihmal ettiği, eşini ortak çocuğunu göstermemekle tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre, taraflardan birinin kusurunun diğerinden baskın olduğu söylenemez. Tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmeleri gerekir. O halde davalı-davacı kadının karşı boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları oluştuğundan karşı boşanma davası da kabul edilmek suretiyle boşanmaya karar verilmesi gerekirken; karşı boşanma davasının reddi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.
b)Dava kabul edildiği takdirde, harç davalıya yükletilir (HMK.md.323/1, 326/1). Davalı-davacı kadının karşı davasıyla talep ettiği ziynet eşyası alacağının kısmen kabulüne karar verildiğine göre, nispi ölçüde alınması gerekli karar ve ilam harcının peşin harçtan sonra geriye kalan bölümü olan 879.20 TL 'nin davacı-davalı kocadan alınmasına karar verilmesi gerekirken; bu harçtan davalı-davacı kadının sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/a ve 2/b bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, tedbir nafakalarına ilişkin bölümünün ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, yukarıda 2/a bendindeki bozma sebebine göre yeniden karar verilmesi gerekli hale gelen davacı-davalı kocanın boşanma davası ve fer'ilerine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.12.2013 (Çar.)