MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ :Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Boşanma davası 28.09.2010 tarihinde kadın tarafından açılmış, mahkemece reddedilmiştir. Oysa yabancı mahkemece tarafların boşanmalarına karar verildiği, bu kararın tanınması talebiyle davalı tarafından 18.08.2010 tarihinde dava ikame edildiği ve tanımaya karar verildiği, tanıma kararının 09.07.2013 tarihinde kesinleştiği görülmektedir. Yabancı mahkemece verilen boşanma kararının tanınmasıyla yabancı ilamın kesin hüküm etkisi, yabancı mahkeme kararının kesinleştiği 20.04.2010 tarihinden itibaren hasıl olmuş, taraflar bu tarihten itibaren boşanmışlardır (5718 s. MÖHUK md. 59). Bu hukuki durum karşısında boşanma davası başından beri konusuz hale düşmüştür. Davanın reddi bu bakımdan sonucu itibariyle doğru olmuştur. Bu sebeple davacının bu yöne ve Türk Medeni Kanununun 169. maddesi kapsamındaki tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davacı, boşanma davasıyla birlikte davalıdan maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) ve yoksulluk nafakası (TMK md. 175) talebinde de bulunmuştur. Yabancı mahkemece verilen boşanma kararı tanınıp kesinleştiğine göre, boşanma gerçekleşmiştir. Bu durumda, boşanmaya bağlı fer'i talepler incelenebilir. Öyleyse tarafların delillerinin değerlendirilerek boşanmanın sonuçlarının ve boşanmaya bağlı fer'i taleplerin esası hakkında bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.11.2013 (Cuma)