(4721 S. K. m. 166)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından her iki boşanma davası ve boşanmanın fer'ileri yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kadın lehine hükmedilen maddi tazminat, yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı-davalı (kadın), ilk oturumda tercüman vasıtasıyla alınan beyanında "eşinin kendisini ortak konuttan attığını başka bir kadınla birlikte olduğunu, kendisinin ve çocuğunun ihtiyaçlarını karşılamadığını, çocuğunun kendi kültüründen kopmaması için Türkiye'den ayrılmak istemediğini, bu nedenle boşanmayı da kabul etmediğini" ifade etmiştir. Bu beyan, kocanın birleştirilen boşanma davasına itiraz niteliğinde olup, kendi açtığı boşanma davasından feragat niteliğinde değildir. O halde, kadının boşanma davasının esasıyla ilgili bir hüküm kurulması gerekirken, bu davanın feragat sebebiyle reddi doğru değildir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple bozulmasına, bozma sebebine göre kocanın birleştirilen boşanma davası hakkında yeniden karar verilmesi zorunlu hale geldiğinden, bu davaya ilişkin itirazları ile boşanmanın fer'ilerinin ve kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile, karar verildi. 17.03.2014 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy