MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ :Evlat Edinme
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 26.11.2012 gün ve 14702-28194 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7.fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 203.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 50.45 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine,peşin harcın mahsubuna,oyçokluğuyla karar verildi. 04.03.2013 (Pzt.)
KARŞI OY YAZISI
Küçüklerin evlat edinilmesinde aslolan ana ve babasının rızasının bulunmasıdır. (TMK. m. 309/1) Rızanın aranmamasını gerektiren haller bulunmadıkça, ana ve babanın rızasının varlığı evlat edinmenin esaslı unsurudur. Baba, çocuğunun evlat edinilmesine rızasının olmadığını bildirmiştir. Yerel mahkeme; "davalı babanın küçüğe karşı özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini, bu yükümlülüğünü yerine getirmeyenin, rızasının olmadığına ilişkin beyanının dürüstlükle bağdaşmadığını" belirterek evlat edinmeye karar vermiştir.
Küçüğün annesi ile babası 2002 yılında boşanmışlar, boşanma kararıyla küçüğün velayeti annesine verilmiştir. Küçüğe karşı özen yükümlülüğü, evlilik devam ediyorsa kuşkusuz ana ve babanın her ikisine aittir. Boşanma halinde küçüğe karşı özen yükümlülüğü velayet hakkı sahibine aittir. Bu bakımdan yerel mahkemenin velayet kendisinde olmayan baba hakkında "küçüğe karşı özen yükümlülüğünü yerine getirmemiştir" şeklindeki gerekçesi yasal dayanaktan yoksundur. Babanın çocuğuyla kişisel ilişki hakkını kullanmadığına ilişkin bir delil de bulunmamaktadır. Evlat edinme davasından önce davalı "babanın rızasının aranmaması kararı" alınmamıştır. Bu durumda babanın rızası bulunmadığına göre, evlat edinme kararı verilemez. Bu sebeple davalının karar düzeltme isteği haklı ve yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanısındayım. Sayın çoğunluk görüşüne bu bakımdan katılmıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy