MAHKEMESİ :Ümraniye 3. Aile Mahkemesi
TARİHİ :21.12.2012
NUMARASI :Esas no:2009/404 Karar no:2012/1327
Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan "velayetin kaldırılması" ve yine bağımsız olarak açılan "kişisel ilişki tesisine" ilişkin davaların birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, tazminat talepleri ile yoksulluk nafakası ve velayet yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi ve velayetle ilgili kurulan hüküm yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.12.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı F. C..ve vekili Av. O. K.. geldiler. Yine temyiz eden karşı taraf davalı-davacı B.C.. ve vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadının aylık 1700 TL. ücretle çalıştığının, düzenli ve sürekli bir gelirinin bulunduğunun anlaşılmasına bu sebeple kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin gerekmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Eşine bir çok kez fiziksel şiddet uygulayan davalı-davacı koca, eşine hakaret eden kadına göre boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurludur. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davacı-davalı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.
3-Anne ve babanın, deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerle velayet görevini gereği gibi yerine getirmemesi, ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklamaları halinde hakim velayeti anne ve babanın her ikisinden de kaldırabilir (TMK. md. 348). Toplanan deliller yukarıda açıklanan şekilde bir durumun varlığına yeterli olmadığından, velayetin ana ve babadan kaldırılması doğru bulunmamıştır. Tarafların boşanmalarına karar verildiğine göre, mahkemece bu durumda yapılacak iş, 12.06.2000 doğumlu müşterek çocuğun velayetini, Türk Medeni Kanununun 182. maddesi gereğince menfaatini esas alarak ana veya babadan birine vermekten ibarettir. Bu yönde karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin Bilal'den alınıp F.M..'e verilmesine, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.12.2013 (Cuma)
Full & Egal Universal Law Academy