Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 17.02.2014 gün ve 2176-2907 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 227.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 52.40 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi. 09.06.2014 (Pzt.)
Mahalli mahkemece; “ ipotek tesis edildiğinde taşınmazın tapu kütüğünde aile konutu olduğunu gösteren bir şerh bulunmadığı, bu durumda lehine ipotek tesis edilen bankanın, iyiniyetli olup tapuya itimat prensibinden yararlanacağı ve kazanımının korunacağı” gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Aile konutu üzerinde hak sahibi olan eşin, bu konutla ilgili, konutun kaybedilmesi sonucunu doğuran tasarrufları, diğer eşin açık rızasına bağlıdır (TMK m. 194/1). Hak sahibi eşin aile konutu üzerindeki tasarruf yetkisini kısıtlayan bu düzenleme, taşınmazın tapu kütüğünde “aile konutu” olduğuna ilişkin bir şerh bulunmasa bile, kanundan doğmaktadır. Eğer, lehine ipotek tesis edilen kişi, taşınmazın bu vasfını ve kendisiyle işlem yapanın “evli” olduğunu biliyor ise veya bilebilecek durumda ise, tapu sicilinde şerh bulunmasa bile iyiniyetli sayılamaz ve kazanımı korunamaz. Lehine ipotek tesis edilen banka, tacirdir. Her tacir, ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli hareket etmekle yükümlüdür (eTTK. m. 20/2, 6012 s. TTK. m. 18/2). Bu yükümlülüğü, alacağına teminat olarak gösterilen taşınmazın hukuki ve fiili durumunu bilmeyi de gerektirir. Durumun gereklerine göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse de iyiniyet savında bulunamaz. (TMK m. 3/2) Vakıa ve karinelerden iyiniyet iddiasında bulunamayacak durumu belirmiş olanın kötüniyetinin diğer tarafça ispat edilmesine de lüzum bulunmamaktadır. Davalı banka gerekli özeni göstermemiştir. Gerçekleşen bu fiili ve hukuki duruma göre, davacının açık rızası alınmadan tesis edilen ipoteğin iptaline karar verilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan davanın reddi doğru değildir. Bu bakımdan davacının bu yönlere temas eden karar düzeltme isteği haklı ve yerinde olup kabulü ile, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy