(4721 S. K. m. 4, 174) (6098 S. K. m. 50, 52) (6100 S. K. m. 323, 326)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın eş tarafından tazminat miktarları, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden, davalı-karşı davacı erkek eş tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.02.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı H. K. vekili Av. O. D. ve temyiz eden karşı taraf davalı-davacı İ. K. vekili Av. G. Y. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece, davalı- karşı davacı erkek eşin tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-karşı davacı erkek eşin müşterek haneyi terkedip, birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, buna karşılık davacı-karşı davalı kadın eşin de, taraflar yeniden evlendikten sonra da kumar alışkanlığının devam ettiği, gerçekleşen bu durumda, davalı-karşı davacı erkek eşin boşanmaya sebep olan olaylarda daha ziyade kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın eş yararına takdir olunan maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.
3- Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK.md.326). Vekalet ücreti de yargılama giderlerinden sayılır (HMK.md.323). Kadının boşanma davası kabul edildiği ve kocanın karşı davasının da reddine karar verildiği halde, davacı-davalı kadın eş yararına her iki davadan dolayı ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri gerekirken, talep bulunmadığından bahisle, vekalet ücretine hükmedilmemiş olması ve davacı-karşı davalı kadın eş tarafından yapılan yargılama giderlerinin de, üzerinde bırakılması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle tazminat miktarları, yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya geldiklerinden duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL. vekalet ücretinin İ.'den alınıp H.'e ve 1.100.00 TL. vekalet ücretinin de H.'ten alınıp İ.'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile, karar verildi. 26.02.2015 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy