MAHKEMESİ:Ceyhan Aile Mahkemesi
TARİHİ :06.05.2014
NUMARASI :Esas no:2014/224 Karar no:2014/289
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; tedbir ve yoksulluk nafakası, manevi tazminat ve çeyiz eşyaları hakkında verilen hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı, dava dilekçesinde Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesine dayanarak manevi tazminat talebinde de bulunmuştur. Bu talep hakkında bir hüküm tesisi gerekirken, bu hususun nazara alınmaması doğru görülmemiştir.
2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
3-Davacının, geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği toplanan delillerle gerçekleşmiştir. Boşanmaya sebep olan olaylarda davacının bir kusuru da bulunmamaktadır. Türk Medeni Kanununun 175'nci maddi şartları kadın yararına oluşmuştur. Davalının kendi iradesiyle işinden ayrılmış olması onu nafaka yükümlülüğünden kurtarmaz. Mali gücü oranında uygun miktarda yoksulluk nafakası ile sorumlu tutulması gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile isteğin reddi usul ve yasaya aykırıdır.
4-Davacıya ait çeyiz eşyaları, davadan önce 03.04.2012 tarihli tespit tutanağı ile "yediemin" sıfatıyla köy muhtarına teslim edilmiştir. Davalı, çeyiz eşylarının davacıya teslimine itirazı olmadığını beyan ettiğine göre, yediemine teslim edilen çeyiz eşyalarının davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, çeyiz eşyalarıyla ilgili yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamıştır.
SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.09.2014(Pzt.)