MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ :Nafaka-Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından; tedbir nafakalarının başlangıç tarihi ve miktarı ile vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; her iki davanın tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı-davalı (kadın)'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı (kadın)'ın tedbir nafakalarının miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.
b-Her dava açıldığı tarihteki şartlara göre karara bağlanır. Mahkemece davacı-davalı (kadın)'ın ayrı yaşamakta haklı olduğu kabul edilerek kadın tarafından açılan tedbir nafakası (TMK.md. 197) davası kabul edildiğine göre, davacı-davalı (kadın) ve yanında bulunan ortak çocuk lehine dava tarihinden itibaren tedbir nafakası takdiri yerine, gerekçe belirtilmeksizin 15.11.2013 tahinden itibaren geçerli olacak şekilde tedbir nafakası kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
2-Davalı-davacı (koca)'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın tedbir nafakası davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.
b-Mahkemece, davalı-davacı (koca)'nın, davacı-davalı (kadın)'a nazaran daha ziyade kusurlu olduğu ve az kusurlu eşin boşanma davasına karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmadığı gerekçesiyle kocanın boşanma davasının reddine karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı (koca)'nın mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında davacı-davalı (kadın)'ın da, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, eşinin önceki evliliğinden olan çocukları ile görüşmesini ve bu çocukların ortak konuta gelmelerini istemediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı (koca) ağır kusurlu ise de, kadın da kusurlu olup, evlilik birliğinin devamında kadın ve ortak çocuk bakımından korunmaya değer bir yarar belirlenememiş, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartları kocanın davası yönünden gerçekleşmiştir. Bu sebeple kocanın boşanma davasının kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda l/b. bendinde gösterilen sebeple tedbir nafakası davasında nafakaların başlangıç tarihi yönünden davacı-davalı (kadın) yararına, 2/b. bendinde gösterilen sebeple ise reddedilen boşanma davası yönünden davalı-davacı (koca) yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-davalı (kadın)'ın vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan tarafların temyizine konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l/a ve 2/a bentlerinde gösterilen sebeplerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.02.2015(Prş.)