MAHKEMESİ : İzmir 10. Aile Mahkemesi
TARİHİ : 18/03/2014
ESAS-KARAR NO : 2013/628-2014/210
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği Görüşülüp düşünüldü:
1-Hükmü temyiz eden davalı, kanun yoluna başvuru dilekçesinde “herhangi bir geliri ve mal varlığının bulunmadığını” ileri sürerek, adli yardım talebinde bulunmuştur. Dosya münderecatına ve tespit edilen ekonomik ve sosyal durumuna göre, temyiz harç ve giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğu ve talebinin açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne, temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyetle sınırlı olmak üzere davalının adli yardımdan yararlandırılmasına, temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmek gerekmiştir.
2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkumiyeti ve cezasını yerine getirmek üzere cezaevinde bulunması da nazara alındığında, az kusurlu olan davalının davaya itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığının, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardım talebinin kabulünden dolayı alınmamış olan temyiz harcının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 339. maddesi gereğince davalıdan tahsiline, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.03.2015 (Prş.)