MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi
DAVACILAR :1-... 2-... Cumhuriyet Başsavcılığı
DAVA TÜRÜ :Çocuğun Mutad Meskene İadesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 10.11.2014 (Pzt.)
(Muhalif)
KARŞI OY YAZISI
1980 tarihli Lahey Sözleşmesi, sadece bu Sözleşmeye taraf devletlere gayrikanuni yollarla götürülen ve alıkonulan çocukların, mutad ikametlerinin bulunduğu devlet ülkesine geri dönmelerini değil, bunun yanında ziyaret hakkının ihlali suretiyle götürülmelerini ve bu hakkın tesisini ve korunmasını sağlamayı da düzenlemektedir. Sözleşmenin 21'nci maddesi; ziyaret hakkının tesisi ve korunması amaçlı bir talebin, taraf devletin merkezi makamına, çocuğun geri dönmesini amaçlayan bir talep ile aynı şekiller içinde yapılabileceğini öngörmüştür.
Başvuru, çocuğun mutat meskeninin bulunduğu ülkeye geri dönüşünü değil, ziyaret hakkının tesisi ve korunması amacını taşımaktadır. O halde bu hakkın tesisi ve rahatça kullanılması yolunda Sözleşmenin 7'nci maddesi çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekir. Çocuğun geri dönmek istemediği yönündeki beyanı, Sözleşmenin 13'ncü maddesinin (2.) fıkrasına göre, iadeden kaçınma sebebi ise de, anneye tanınan ziyaret (kişisel ilişki) hakkının tesisi ve bu hakkın rahatça kullanılmasını sağlamaya dönük karar alınmasına engel değildir. Bu bakımdan ziyaret hakkının tesisi ve korunmasıyla ilgili karar verilmelidir. Bu yön nazara alınmadan kişisel ilişki hakkının kullanılmasını da ortadan kaldıracak şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Hükmün bu sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.