MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma ve Ziynet Eşyası Alacağı
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacının çalıştığı, asgari yaşam gereksinimlerini karşılamaya yeterli düzenli ve sürekli gelirinin mecut olduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu halde boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Bu husus nazara alınmadan, davacı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne dair hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
3-Davacı, evlenme sırasında takılan ziynet eşyalarının, evlilik birliği sırasında davalı tarafından elinden alınıp, bozdurularak harcandığını ileri sürmüş, davalı ise bu iddiaya karşı bir cevap vermemiştir. Davalının, bu iddiaya cevap vermemiş olması, vakıanın inkar edildiği anlamına gelir. (HMK. m. 128) O halde, davacı, iddia ettiği vakıayı kanıtlamakla yükümlüdür. (TMK. m. 6, 6100 s. HMK. m. 190/1) Dinlenen davacı tanıklarının, ziynetler hakkında ileri sürülen vakıaya ilişkin bir beyanları bulunmamaktadır. Davacı, ziynetlerinin evden ayrılırken zorla elinden alındığını iddia etmemiş olduğuna göre, dövülerek evden ayrılmış olması da ziynetlerinin elinden alındığına karine kabul edilemez. Bu bakımdan ziynetler hakkındaki iddia, gösterilen delillerle ispatlanamamıştır, Öyleyse isteğin reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile ziynet eşyalarının kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamıştır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukanda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere (3.) bentteki bozma sebebinde oybirliğiyle, yoksulluk nafakası yönünden ise oyçokluğuyla karar verildi. 28.09.2015 (Pzt.)
(Muhalif)
KARŞI OY YAZISI
Tarafların her ikisinin de “asgari ücret” seviyesinde gelirinin bulunduğu doğrudur. Ne var ki, davalının kendine ait evde oturduğu ve kira giderinin bulunmadığı, davacının ise kirada oturduğu ve aylık 350 lira kira giderinin olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, tarafların gerçekleşen bu ekonomik ve sosyal durumları nazara alınarak davacı yararına aylık 150 lira irat şeklinde yoksulluk nafakası tayin edilmiştir. Mahkemenin ulaştığı sonuçta bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu sebeple sayın çoğunluğun yoksulluk nafakasıyla ilgili (2.) bentteki bozma sebebine iştirak etmiyorum. 28.09.2015