MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından, kendi davasının reddi yönünden, davalı kadın tarafından ise, kendi davasının reddi, kendi ve müşterek çocuk yararına hükmolunan tedbir nafakaları ve ziynet talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların tatile gidip dönmelerinden sonra davacı-davalı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği, müşterek konutun elektrik aboneliğini iptal ettirdiği ve davalı-davacı erkeğin kadının annesine "al bu orospu kızını götür, ben boşanmak istiyorum" diyerek hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md.166/1 ) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.
3- Davalı-karşı davacı, erkeğin imzasını taşıyan çeyiz senedinin içeriği ve bir kısım kadın tanıklarının beyanı ile, davalı-karşı davacıya ait dava konusu ziynetlerin düğün günü erkeğin annesi ve kız kardeşi tarafından paylaşıldığı ve çeyiz senedinin imzalandığı tarihte erkeğin "dedemden kalan tüm çeyiz senedindekileri karşılamaya yeter" dediği böylelikle çeyizlerin kadından alındığı ispat edilmiştir. Mahkemece; ziynetlerin koca tarafından kadına geri verilmediğinin kadın tarafından ispatlanmadığı gerekçesiyle davalı-karşı davacının ziynetlerle ilgili iddiasını ispat edemediği kabul edilerek isteğin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Levent'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Ahu'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2015(Cuma)