MAHKEMESİ:İstanbul Anadolu 1. Aile Mahkemesi
TARİHİ :28.11.2013
NUMARASI :Esas no:2013/166 Karar no:2013/923
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, velayetler, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat istekleri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.12.2014 günü temyiz eden davacı E.. T.. vekili Av. T. T. geldi. Karşı taraf davalı A.. T.. gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (kadın)'ın velayetlere ilişkin itirazları yersizdir.
2-Diğer yönlere ilişkin temyizine gelince;
a-Mahkemece, karşılıklı olarak güven sarsıcı davranışlarda bulunan tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu bulundukları gerekçe gösterilerek davacı (kadın)'ın tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş ise de; davacı (kadın)'ın güven sarsıcı davranışlarının varlığı kanıtlanamamıştır. Davalı (koca) tarafından dinletilen tanık beyanında bu iddiayı doğrulayan bir ifade yer almadığı gibi, güven sarsıcı davranışların varlığını kanıtlamaya yönelik dosyaya sunulmuş başkaca bir delil de bulunmamaktadır. Birlik görevlerini yerine getirmediği ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu toplanan delillerle gerçekleşen davalı (koca)'nın boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken mahkemece kusur belirlemesinde hataya düşülerek davacı (kadın)'ın maddi ve manevi (TMK md. 174/1-2) tazminat isteklerinin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
b-Davacı (kadın)'ın düzenli ve sürekli gelir getiren bir işte çalışmadığı, evde sipariş üzerine çorap dikerek ayda iki, üç yüz lira gibi bir gelir elde ettiği kolluk araştırması ve tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. Asgari ücret seviyesine dahi ulaşmayan bu kazancın davacı (kadın)'ı yoksulluktan kurtarmayacağı nazara alınarak, kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdir edilmesi gerekirken, bu isteğin reddedilmesi de doğru bulunmamıştır.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) maddenin (a) ve (b) bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.12.2014 (Salı)