MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, reddedilen manevi tazminat, maddi tazminat miktarı, reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile iştirak nafaka miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise, velayet, kusur belirlemesi, çocuklar lehine hükmedilen nafakalar, kadın lehine hükmedilen manevi tazminat, reddedilen nafaka ve tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece, dinlenen davacı tanığı ... ifadesinde, "davacı boşanma davası açacağını söyleyince annemle birlikte yanlarına gittik. Davacı kadın bizim yanımızda davalı eşinin kendisine hırsız dediğini, ayrıca şu kadar para verirsen senden boşanırım, bir daha yüzümü göremezsin dediğini söyledi. Bunun üzerine davalı erkek de bunları söylediğini kabul etti. Duygusal anlamda bir şey kalmadığını, evliliğin yürümesinin saçma olduğunu söyledi" dediği, bu beyana göre davalı erkeğin davacı kadına hırsız dediğini kabul ettiği anlaşılmaktadır. Davalı erkeğin bu sözleri kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olup, davacı kadının manevi tazminat talebinin (TMK m. 174/2) yazılı şekilde reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
4-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.), (3.) ve (4.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.02.2016 (Çrş.)
Full & Egal Universal Law Academy