MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Manevi Tazminat
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle manevi tazminatın Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi uyarınca hükmedildiğinin anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı erkek yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 30.09.2015 (Çrş)
KARŞI OY YAZISI
Yerel mahkeme ilk kararında hiç bir gerekçe göstermeden, davalı kadın aleyhine 5000 TL manevi tazminata hükmetmiş, davalının temyizi üzerine dairemiz yerel mahkeme kararını gerekçesiz olduğu nedeniyle bozmuştur.
Yerel mahkeme, dairemizin bozma kararına uyarak, 6098 sayılı Kanunun 58. maddesine dayalı olarak, davalı aleyhine 15.000 TL manevi tazminata hükmetmiştir. Davacının tazminat talebinin Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesine dayandığı yönünde hiç bir beyanı bulunmamaktadır.
Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince manevi tazminata hükmolunabilmesi için; manevi tazminata neden olan olayın boşanmaya sebep olan olay olması gerekir. Taraflar arasındaki evlilik ... Aile Mahkemesinin kararı ile 18.06.2012 tarihinde sona ermiştir. Her ne kadar bu olay, boşanmanın kesinleşmesi tarihinden önce gerçekleşmişse de, bu sadakatsizlik olayı boşanma davasında kusur olarak değerlendirilmemiş, boşanmaya neden olan olaylardan sayılmamıştır. Boşanmaya neden olmayan bir olayın Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi kapsamında manevi tazminat nedeni olarak kabulü mümkün değildir. Kaldı ki yerel mahkeme manevi tazminata, Borçlar Kanununun 58. maddesine atıfta bulunarak hükmetmiştir.
Gerek yerel mahkemenin gerekçesi, gerek bu davaya konu vakıanın boşanmaya neden olan olaylardan kabul edilmemesi dikkate alındığında yerel mahkeme kararının görev yönünden bozulması gerektiği görüşündeyim. Farklı düşünüyorum.