MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'ileri ile ziynet alacağı davasına yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Boşanma sebebiyle yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için, nafaka talep eden eşin kusurunun daha ağır olmaması ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir ( TMK m.175). Mahkemece davacı kadının geliri bulunmadığından bahisle yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; dosya kapsamına göre yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasına göre kadının ev hanımı olduğu, tanık ...'in beyanında ise Seramik Fabrikasında çalışmaya başladığının bildirildiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece araştırma yapılarak kadının çalışıp çalışmadığı, gelirinin sürekli ve düzenli olup olmadığı, boşanma halinde kadını yoksulluktan kurtaracak nitelikte olup olmadığı hususları araştırılarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.
31.10.2016 ( Pzt.)
KARŞI OY YAZISI
Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğurayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür.
Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Bu nedenle, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptıracaktır. Tazminat miktarı belirlenirken de hakimin tarafların kusurları yanında ekonomik ve sosyal durumlarını da gözetmek zorunluluğu vardır.
Yapılan yargılama, toplanan delillere göre; davalı erkek boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olmakla birlikte, pazarcılık yaptığı ve aylık gelirinin 2.000 TL olduğu, başkaca bir malvarlığının da bulunmadığı belirlenmiştir. Gerçekleşen duruma göre kadın yararına, erkek aleyhine takdir edilen 30.000 TL manevi tazminatın müesseseyi amacından saptıracak denli çok olduğunu, bu nedenle de bozulması gerektiği düşüncesi ile, kadın yararına takdir edilen manevi tazminatın onanmasına yönelik değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.