MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda erkek ağır kusurlu kabul edilerek boşanmalarına hükmedilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanana delillerden erkeğin "ben sana ne yapacağımı biliyorum fotoğraflarını montajlayacağım" demek suretiyle tehdit ve şantaj içeren sözler söylediği, davalıyı kolundan tutup sarsmak suretiyle fiziksel şiddette bulunduğu, ayrıca, annesinin yanına giden davalıyı, uzman çavuş olduktan sonra yanına almayarak birlik görevlerini yerine getirmediği, kadının ise sunulan internet çıktılarına göre güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve eşine şerefsiz demek suretiyle hakaret ettiği anlaşılmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak, davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m.174/1-2) isteklerinin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 1. bentte gösterilen sebeple oybirliğiyle, 2. bentte gösterilen sebeple oyçokluğuyla karar verildi. 13.02.2017 (Pzt.)
KARŞI OY YAZISI
Davalı erkeğin, mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında davacı kadının da güven sarsıcı davranış içerisine girdiği, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine ve annesinin evliliğin devamı için eşinden para istemesine tepkisiz kaldığı ve şerefsiz diyerek eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı kadın erkeğe göre ağır kusurludur. Ağır kusurlu eş yararına maddi ve menevi tazminat (TMK m.174/1-2) ile yoksulluk nafakası (TMK 175) verilemez. Hükmün belirttiğim sebeplerle tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, Sayın çoğunluğun tarafları eşit kusurlu kabulü ve buna bağlı olarak yoksulluk nafakası yönünden onama kararına katılmıyorum.