Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talepleri ile ziynet alacağı davasının reddi yönünden, davalı erkek tarafından ise yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece davacı kadın tamamen kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kadının eşini erkeğin ailesiyle ilgili sosyal ortamlarda yalnız bıraktığı, eşinin ailesi ile görüşmek istemediği, davalı erkeğin de eşinin evden ayrılmasını istediği, kirayı ödemeyeceğini, abonelikleri kapatacağını söyleyerek evden ayrıldığı ve eşinin babasını arayarak kızını yolladığını söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda, tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Kusur durumu böyleyken mahkemece davacı kadının tamamen kusurlu kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak, boşanmakla yoksulluğa düşecek olan davacı kadın lehine uygun miktarda yoksulluk nafakası (TMK m.175) takdiri gerekirken bu talebin reddi doğru olmamıştır.
3-Davacı kadının ziynet alacağı davasının reddine karar verilmesine rağmen kendisini davada vekille temsil ettiren davalı erkek lehine Asgari Avukatlık Ücreti Tarifesi uyarınca nisbi vekalet ücreti taktir edilmesi gerekirken bu konuda karar verilmemiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.03.2017(Prş.)