Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kendisinin reddedilen boşanma davası yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise kendisinin reddedilen boşanma davası ile ziynet alacağına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Yapılan yargılama ve toplanan delillerle davacı-davalı erkeğin ortak konutun elektrik ve kömür paralarını ödemediği, borçlarını ödemekten kaçındığı ve eve haciz gelmesine sebebiyet verdiği; davalı-davacı kadının ise güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve ortak çocuğa fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında taraflar dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, her iki boşanma davasının kabulüne karar verilecek yerde tarafların boşanma davalarının reddi doğru bulunmamıştır.
2-Davalı-davacı kadın, birleşen dava dilekçesinde düğünde takılan ziynet eşyalarının erkek tarafından borçları ve düğün masrafları için bozdurulduğunu belirterek, bunların aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedeline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı-davalı erkek cevaba cevap dilekçesinde ziynetlerin kadın tarafından geri istenmemek üzere verildiğini, tatil ve kendi kişisel harcamalarının karşılanması için kullanıldığını savunmuştur. Davacı-davalı erkek bu cevabıyla ziynetlerle ilgili ispat yükünü üzerine almıştır. Erkek, ziynetlerin iade edilmemek üzere kendisine verildiğini ve bozdurulan ziynetlerin bedelinin eşinin ihtiyaçlarının karşılanması için kullandığını gösterdiği delillerle kanıtlayamamıştır. Bu durumda, mahkemece dava konusu ziynetlerin bilirkişi marifetiyle dava tarihindeki değerleri belirlenerek davalı-davacı kadının ziynet eşyalarına ilişkin talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret kararı verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2017(Pzt.)