Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakası miktarı yönünden, davalı tarafından ise, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden, davalı erkeğin eşine sürekli şiddet uyguladığı, hakaret ettiği ve evden kovduğu, davacı kadının ise, gece vakti başka bir erkekle el ele tutuşurken görüldüğü, mahkemece kadına yüklenen diğer kusurlu davranışlara ise erkek tarafından vakıa olarak dayanılmadığı, usulünce ileri sürülmeyen vakıaların da kadına kusur olarak yüklenemeyeceğinin anlaşılmasına göre, boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin, davacı kadına nazaran daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Öyleyse, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK. m. 174/1-2) reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.
3- Tüm dosya kapsamından, davacı kadının işsiz olduğu tutanağa bağlanmış ise de, dosya arasına alınan belgelerden çalışma kayıtlarının bulunduğu, ayrıca kadın üzerine kayıtlı üç adet taşınmazının olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kadının, sürekli gelir getiren bir işte çalışıp çalışmadığı, üzerine kayıtlı taşınmazlardaki hisse değer ve varsa gelirlerinin davacı kadını yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı araştırılmadan eksik araştırma ve inceleme ile kadın yararına yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2017 (Pzt.)