MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminatların ve yoksulluk nafakasının miktarları, ziynet eşyası davasının reddi, çeyiz eşyası davasının reddedilen bölümü, kişisel eşya ve kabul edilen çeyiz eşyasının bedeli yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve çeyiz eşyasının kabul edilen bölümü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece taraflara yüklenen kusurlu davranışlar yanında davalı-karşı davacı erkeğin eşinin çalışmasına izin vermediği, ortak ikametin anahtarını değiştirdiği, erkeğin annesinin davacı-karşı davalı kadına ve ailesine hakaret ettiği, davacı-karşı davalı kadının da eşinin ailesi ile görüşmesini istemediği, eşinin ailesine hakaret ettiği, gerçekleşen duruma göre davalı-karşı davacı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Mahkemece davacı-karşı davalı kadının çeyiz eşyası davasının kısmen kabulüne karar verilmiş ve fakat verilen kararda aynen, olmadığı takdirde bedeline hükmedilen çeyiz eşyalarının markaları, modelleri belli olmadığı gibi bedelleri de yer almamaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin 2. fıkrasında; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, model, marka, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak
biçimde belirtilmesi gerekir. Açıklanan sebeple kabul edilen çeyiz eşyası talebine yönelik müphem ve infazı mümkün bulunmayacak şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı bulunmuştur.
3-Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde ayrıca kişisel eşya talebinde bulunmuş, mahkemece bu istek hakkında olumlu olumsuz hüküm kurulmamıştır. Davacı-karşı davalı kadına kişisel eşya isteğini açıklama (HMK m.31) ve bu isteğe ilişkin harcı (Harçlar Kanunu m.30-32) yatırması için süre verilmesi, sonucu uyarınca da bu istek hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, yukarıda (2.) bentte gösterilen bozma sebebine göre tarafların kabul edilen çeyiz eşyası isteğine yönelik sair ve yukarıda (3.) bentte gösterilen bozma sebebine göre de davacı-karşı davalı kadının kişisel eşya davasına yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.04.2017(Salı)