MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Eşyası Alacağı ve Maddi Tazminat
Taraflar arasındaki "boşanma ve ziynet alacağına" dava ile davalı tarafından açılan "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı tarafından, kendi davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı(nın) aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı-karşı davalı ve yanında bulunan müşterek çocuk yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
3-Davacı-karşı davalı; boşanma davasına ilişkin dava dilekçesinde ziynet eşyalarına karşılık diğer taraftan 30.000 lira maddi tazminat talebinde de bulunmuş, boşanmadan bağımsız nitelikteki bu talebiyle ilgili olarak nispi peşin harç noksanlığını yargılama sırasında tamamlamıştır. Kararın gerekçesinde yer alan ifadelerden, red kararının boşanma davasına ilişkin olduğu görülmektedir. Ziynetlerle ilgili maddi tazminat talebi hakkında karar gerekçesinde bir ifade yer almadığına göre, bu talep hakkında bir hüküm mevcut değil demektir. Davacı-karşı davalı(nın), boşanmanın eki niteliğinde bulunmayan bu talebi hakkında toplanan deliller çerçevesinde olumlu veya olumsuz bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, bu hususun nazara alınmaması da doğru bulunmamıştır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.06.2015(Pzt.)
Full & Egal Universal Law Academy