MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından diğer tarafın boşanma davası, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı(nın), diğer tarafın boşanma davasının reddi gerektiği yönündeki temyiz itirazları yersizdir.
2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
a-Mahkemece davalı-karşı davacı ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ve davalı-karşı davacının yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat talepleri bu sebeple reddedilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı(nın) eşine sinkaflı kütür ettiği, şiddet uyguladığı, evden kovduğu, eşyalarını dışarı attığı, "geldiği günden beri hasta ben buna mı bakacağım kendime mi bakacağını dediği", davalı-karşı davacı(nın) da eşinin sinkaflı küfürüne karşılık "şerefsiz" dediği ve eve dönmek için para verilmesini şart koştuğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı-karşı davalının, davalı-karşı davacıya göre baskın kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Hal böyleyken davalı-karşı davacının ağır kusurlu sayılması ve buna bağlı olarak davacı-karşı davalının tazminat taleplerinin ve yoksulluk nafakası talebinin reddi doğru bulunmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, az kusurlu olan davalı-karşı davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/1 ve 2, ve 175. maddeleri gereğince uygun miktarda maddi, manevi tazminat ve yoksulluk nafakası takdir etmekten ibarettir. Bu husus nazara alınmadan yanılgılı değerlendirme sonucu davacının tazminat ve yoksulluk nafakası isteklerinin reddi isabetsizdir.
b-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md. 186/1), geçimine (TMK md. 185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-karşı davacı yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. maddenin (a) ve (b) bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.06.2015 (Salı)