MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Aile Mahkemesi
TARİHİ : 28/01/2015
NUMARASI : 2014/307-2015/75
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. md. 141/l). Somut olayda davalı kadın davaya cevap vermemiş, 15.10.2014 tarihli tahkikat duruşmasına katılmış, müşterek çocuğun velayetini isteyerek kendisi ve çocuk için nafaka talep etmiş, 28.01.2015 talihli celse de ise öncelikle davanın reddini, müşterek çocuğun velayetinin babaya bırakılmasını, kendisi için tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat istemiş, davacı tarafın da velayet hususu dışında kalan taleplere muvafakati olmamıştır. Bu talepler iddia ve savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır O halde, davalının maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talepleri (TMK. md. 174/1-2) hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilecek yerde yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.
3-Davalı kadının tedbir nafakası talebi, miktarlarını açıkca belirttiği 28.01.2015 tarihinden başlamak suretiyle kısmen kabul edilmiştir. Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK.md.186/1), geçimine (TMK.md.185/3), malların yönetimine (TMK. md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçice önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK.md.169).
O halde, Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukadıra (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.11.2015(Salı)
Full & Egal Universal Law Academy