MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı erkek dava dilekçesinde 1997 yılından beri davalı kadın ile ayrı olduklarını belirterek boşanma davası açmış, daha sonra verdiği 24.04.2014 tarihli dilekçe ile 1991 ve 1995 yılında açtığı davalara ilişkin dava dilekçelerini ibraz etmiş ve 1990 yılından beri davalı ile bir araya gelmediğini beyan etmiştir. Mahkemece davacının daha önceden açmış olduğu davaların kesinleşmediğinden bahisle Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı boşanma talebinin reddine karar verilmiş ise de; iade kararımız sonrası dosya içine giren....Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/135 Esas-1992 /276 Karar sayılı dosyasının incelenmesi sonucu davacı erkeğin 04.03.1991 yılında açtığı boşanma davasının davalı kadının kusuru olmadığı gerekçesiyle reddedildiği ve ret kararının 3.01.1993 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Taraf beyanlarına göre taraflar 1990 yılından beri evlilik birliğinin yeniden kurulması amacıyla bir araya gelmemişlerdir. O halde Türk Medeni Kanunu’nun 166/son maddesinin koşulları oluşmuştur. Mahkemece davacının boşanma davasının kabulü gerekirken reddi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.06.2016 (Çrş.)
Full & Egal Universal Law Academy