MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatlar ve yoksulluk nafakasının miktarları ile ziynet alacağı talebinin reddi yönünden; davalı erkek tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece davacı kadın yararına 400 TL yoksulluk nafakası hükmedilmişse de dosya içinde bulunan ekonomik ve sosyal araştırma tutanağında davacı kadının bir iş yerinde çalıştığının bildirildiği ve bir kısım davalı erkek tanıkları tarafından da kadının bu iş yerinde çalıştığı beyan edilmiştir. Mahkemece, davacı kadının çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise bunun sürekli olup olmadığı, gelirinin düzenli ve yeterli olup olmadığı hususunun araştırılarak yoksulluk nafakası (TMK m. 175) istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
3-Davacı kadın dava dilekçesinde düğünde takılan altınları, davalı erkeğin geri vereceğim vaadi ile alıp annesine verdiğini, bir daha geri vermediğini, çalışarak aldığı ve kendi babasının düğünden sonra taktığı altınları ise evden ayrılmadan önceki son gün eşinin kendisine şiddet uygulayarak zorla elinden aldığını beyan ederek ziynetlerin aynen olmazsa bedelinin iadesini talep etmiş, davalı erkek davacı kadının bu iddiasını kabul etmemiştir. Mahkemece; davacı kadın ziynetlerle ilgili iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile kadının ziynet alacağı davası reddedilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kadının, evden ayrılmadan önceki son gün davalı erkekten fiziksel şiddet gördüğü bu nedenle davalı erkeğin yargılanıp ceza aldığı, kadının şiddetten sonra baba evine döndüğü ve dinlenen davacı kadın tanıklarının kadının üzerinde ziynet eşyalarını görmediklerini beyan ettikleri anlaşılmaktadır. Tarafların şiddet üzerine ayrıldıkları ve sonrasında bir araya gelmedikleri kanıtlanmıştır. Davacı kadın her ne kadar düğünde takılan ziynetlerin davalı eşin aldığını kanıtlayamamışsa da evlilik sırasında kendi babası tarafından takılan ve çalışması karşılığında aldığı ziynetlerin davalı erkekte kaldığını ispatlamıştır. Buna göre kadının dava dilekçesinde talep ettiği evlendikten sonra babasının hediye olarak aldığı ve çalışarak kendi aldığı ziynetlerin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ziynet alacağı davasının reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.02.2018(Pzt.)