MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma -
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.12.2017 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davalı-karşı davacı ... vekili Av. ...geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Tefhim edilen kısa kararda, “mahkememizin 2013/304 esas 2014/711 karar sayılı 13/11/2014 günlü kararı kadının manevi tazminat istemi hariç olmak üzere diğer yönlerden 22/01/2016 tarihinde kesinleştiğinden kadının manevi tazminat istemi hariç olmak üzere diğer yönlerden karar verilmesine yer olmadığına ve kadının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 4.500 TL manevi tazminatın boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren davalı-karşı davacıdan tahsili ile kadına verilmesine”, karar verilmiş ise de; gerekçeli kararın hüküm kısmında, “ hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamından sonra yapılan yargılama neticesinde, eşlerin boşanmalarına ilişkin mahkememizin 2013/304 esas sayılı kararı kesinleştiğinden boşanma istemlerine ilişkin yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacı-karşı davalı kadının evlilikten beklediği menfaatler boşanmayla birlikte boşa çıkacağından maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, Medeni Kanunun 174/1.maddesi gereğince 4.000 TL maddi tazminatın, Medeni Kanunun 174/2. maddesi gereğince 4.500 TL manevi tazminatın boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren yasal faizi ile kocadan alınarak kadına verilmesine, fazlaya dair istemlerin reddine, davacı-karşı davalı kadının sübut
bulmayan ziynet eşyası isteminin reddine karar verildiğinden ve bu husus Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 01/12/2015 günlü kararıyla onandığından bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı-karşı davacının sübut bulmayan ziynet eşyası isteminin reddine, evliliği temelinden sarsan olaylarda daha çok kusurlu olması nedeniyle kocanın manevi tazminat isteminin reddine, hüküm altına alınanlar dışındaki taraf istemlerinin ve fazlaya ilişkin istemlerin tümden reddine, karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (6100 s. HMK m. 298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1480 TL. vekalet ücretinin Gökhan'dan alınıp Bilge'ye verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2017 (Sa.)
Full & Egal Universal Law Academy