MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarı ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilen tazminat ve ziynet alacağı talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelemesi yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
2-Boşanma davasının temyiz edilen kısımlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (TCA m. 141/1). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m. 27) gereğidir. Yargı organları gerekçeli kararlarında; tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri göstennelidir. Somut olayda, erkeğin kadına yönelik fiziksel şiddeti sonrasında tarafların birlikte yaşadıkları ve erkeğin bu davranışının kadın tarafından affedildiği, bu nedenle erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, son olayda ise taraflar arasında ütü meselesinden dolayı çıkan tartışma sonucu davacı kadının ortak konutu terk ettiği, bu nedenle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu kusurlu oldukları belirtilmiş ise de, taraflara yüklenen kusurlar açık ve duraksamaya neden olunmayacak şekilde gerekçede tartışılmamış, hangi kusurlu davranışları karşısında tarafların eşit kusurlu kabul edildikleri anlaşılamamıştır. Bu haliyle karar yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan, Yargıtay temyiz denetimine elverişli nitelikte gerekçeyi içermeyen karar oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre boşanma davasının temyiz edilen kısımlarına yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazları yönünden ise hükmün, yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.06.2018 (Salı)