MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ :Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve erkek lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı kadının, davalı erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına (TMK m. 166/1) karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin usulüne uygun tebligata rağmen süresinden sonra 05.12.2014 tarihinde cevap dilekçesi sunduğu anlaşılmaktadır. Süresinden sonra sunulan cevap dilekçesi ıslah ile süresinde sunulan cevap dilekçesi haline getirilemez. Davalının süresinde dayanmadığı vakıalar hükme esas alınamaz ve davacıya kusur olarak yüklenemez (HMK m. 25/1). Bu itibarla mahkemece davacı kadına kusur yüklenilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen vakıalara göre davalı erkeğin, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden davacı kadının, davalı erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
2- Yukarıda 1. bentte de açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkek tam kusurlu olup, tam kusurlu davalı yararına manevi tazminata (TMK m. 174/2) hükmedilemez. O halde, dayalı erkeğin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen nükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2018 (Çrş.)