Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kişisel ilişki kurulmaması ile maddi ve manevi tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, tarafların ortak çocukları 2007 doğumlu velayetlerinin Türk Medeni Kanununun 348. maddesi uyarınca kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşılmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı erkeğin Türk Medeni Kanununun 419/2 maddesi gereğince velayet altında olması, davalı annenin ise yargılama sırasında küçüklerin velayetlerini istememesi nedeniyle mahkemece velayetlerin taraflara verilmesine yer olmadığına, denilerek her iki tarafın da velayet haklarının kaldırılmasına karar verildiği, bu durumun anne ve baba ile kişisel ilişki kurulmasına engel teşkil etmediği anlaşılmaktadır. O halde, davalı anne ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki kurulması yönünde bir karar verilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.03.2017 (Çrş.)