(4721 S. K. m. 166) (6100 S. K. m. 334, 336, 337, 340, 344)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davalı erkek ek karara yönelik 13.12.2016 tarihli temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
2-Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur (6723 s.K. 34. maddesi ile değişik HMK geçici 3/2. maddesi). Gerçekleşen bu durum karşısında davalı erkeğe temyiz harç ve giderlerini yatırması için gönderilen muhtıra; Hukuk Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesine uygun düzenlenmesi gerekirken, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 344/1. maddesine dayalı olarak düzenlendiğinden geçersiz olmuş, usulüne uygun düzenlenmeyen muhtıra esas alınarak verilen " mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına" dair 28.11.2016 tarihli ek karar da doğru olmadığından, mahkemenin ek kararının bozularak kaldırılması gerekmiştir.
3-İşin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Taraflar Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma" (TMK m. 166/1-2) olarak görülmesi gerekir.
Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple mahkemenin 28.11.2016 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına ve mahkemenin 8.7.2010 tarihli gerekçeli kararının yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davalının adli yardımdan yararlandığı ve temyizinde de haklı bulunduğundan temyiz harç ve giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 13.03.2017 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy