MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; 26.10.2016 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemenin tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine ilişkin hükmü; davalı kadın tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 26.10.2016 tarihli ek karar ile; boşanmaya dair gerekçeli kararın taraflara usulüne uygun tebliğ edildiği davalının süresinden sonra talepte bulunduğundan bahisle temyiz dilekçesi reddedilmiş, davacı ek kararı da temyiz etmiştir.
Mahkemenin gerekçeli kararı davalı kadın adına 04.08.2016 tarihinde dava dilekçesinde yazılan ve duruşmada belirtilen adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir.
Davalının dosya içerisinde, dava dilekçesi, 1. protokol, feragat dilekçesi, feragatten feragat dilekçelerinde adresi “... Mah. ... Sk. No:23/8 ... Apt. .../...” olarak gösterilmiştir.
Tensip zaptı, duruşma zaptı,gerekçeli karar ve ek kararda ise “... Mah. .... Cd. No:57 İç kapı No:3 .../...” olarak gösterilmiştir. Bu adres aynı zamanda davacı erkeğin yerleşim yeri adresidir.
Ancak tarafların duruşmadan önce sunduğu 2. protokolde davalının adresi “ ... Mah. .... Sk. No:26/8 .../...” olarak gösterilmiştir. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır ( Teb. K, m. 10/1). Taraflar duruşmadan önce sundukları 2. protokolde davalının adresi “.... Mah. ... Sk. No:26/8 .../...” olarak gösterilmiştir. Tebliğ isteyenin 2. protokolde gösterdiği bu adres, muhatabın bilinen en son adresi sayılır (Yönetmelik m.16/1). Gerekçeli karar evrakı tebliğ için bu adrese gönderilmeden, diğer bir ifade ile bu adresin tebliğe elverişli olup olmadığı anlaşılmadan davalıya aynı zamanda davacının da yerleşim yeri adresi olan adreste Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılan tebligatı geçerli ve usulüne uygun sayma olanağı yoktur. Bu sebeple davalı kadının temyizi yasal süresinde görülerek, mahkemenin 26.10.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
2-Davalı kadının esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Taraflar Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "Çekişmeli boşanma" (TMK m. 166/1-2) davası olarak görülmesi gerekir.
Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple mahkemenin 26.10.2016 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.12.2018(Çrş.)
Full & Egal Universal Law Academy