(6100 S. K. m. 25) (4721 S. K. m. 174, 175)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatların ve yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar:
1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek her iki tarafın davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemece davacı- karşı davalı kadına kusur olarak yüklenen “zaman zaman eşini eve almadığı ve evin anahtarını değiştirdiği” vakıalarına davalı- karşı davacı erkeğin dilekçelerin karşılıklı olarak verilmesi aşamasında dayanmadığı anlaşılmaktadır. Davalı- karşı davacı erkeğin dayanmadığı vakıaların hükme esas alınması mümkün değildir (HMK m.25/1). Bu nedenle belirtilen eylemler kadına kusur olarak yüklenemez. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davacı- karşı davalı kadına göre, davalı- karşı davacı erkek daha ağır kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda az kusurlu olan ve bu vakıalar sebebiyle kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı- karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m.174/1-2) hükmedilmesi gerekirken, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı- karşı davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m.174/1-2) taleplerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
2-Davacı-karşı davalı kadının çalışarak gelir sağladığı yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiş ise de; sağlanan gelir, düzenli ve yeterli düzeyde değildir. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz (TMK.m.175). Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının daha ağır kusurlu olmadığı, çalışarak sağladığı gelirin onu yoksulluğa düşmekten kurtaracak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde, davacı- karşı davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 16.01.2018 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy