MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, velayetin anneye verilmesine, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, kadın lehine 300,00 TL tedbir nafakasına, yoksulluk nafakasının reddine, ortak çocuk lehine 250,00 TL tedbir nafakasına, karar tarihinden itibaren 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı kadın lehine 15.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 06.04.2017 tarihli bu karar davacı kadın tarafından; yoksulluk nafakasının reddi ve maddi tazminatın miktarı, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden istinaf edilmiştir.
İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda maddi tazminata ilişkin ilk derece mahkemesi kararının 6 no'lu bendindeki “15.000,00-TL" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “25.000,00-TL” yazılmak sureti ile kararın düzeltilmesine, tarafların sair tüm istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş ise de bu konuda eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir. (HMK m. 353-f.l/b-2). Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasından 1. bendin tamamen çıkarılmasına, yerine l. bent olarak “Davacının TMK m.174/1 gereğince talep etmiş olduğu maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 25.000 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2019 (Salı)
Full & Egal Universal Law Academy