MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarları yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat talebinin reddi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, nafakalar, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01/07/2019 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf katılma yoluyla temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-İlk derece mahkemesince tarafların karşılıklı davalarının kabulü ile boşanmalarına, ortak çocuğun velayeti davacı-karşı davalı kadına, davacı-karşı davalı kadın yararına tazminatlara ve nafakalara hükmedilmiş, bu karara karşı her iki taraf istinaf talebinde bulunmuş, davalı-karşı davacı erkek kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, tazminat talebinin reddi, velayet ve kişisel ilişki yönünden istinaf yoluna başvurmuş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin istinaf incelemesi üzerine davalı-karşı davacı erkek, istinaf incelemesine getirmediği kadının davasının kabulü yönünden de temyiz talebinde bulunmuştur. Davalı-karşı davacı erkek, kadının kabul edilen davası yönünden istinaf kanun yoluna başvurmadığına göre, davacı-karşı davalı kadının davasının kabulüne yönelik hüküm, davalı-karşı davacı erkek yönünden kesinleşmiştir. Bu sebeple, davalı-karşı davacı erkeğin, kadının davasının kabulüne yönelik temyiz kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından, bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı-karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadının davasının kabulüne yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.037 TL vekalet ücretinin Deniz'den alınarak Berrin Vehibe'ye verilmesine, aşağıda yazılı harcın Deniz'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Berrin Vehibe'ye geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2019 (Pzt.)
Full & Egal Universal Law Academy