MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 03.07.2018 gün ve 2016/22614 - 2018/8495 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, özellikle davacı erkek tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz talebinde bulunmadığı, bu sebeple temyiz edilmeyen hükümler yönünden karar düzeltme talep edilemeyeceğinin anlaşılmış bulunmasına göre davacı erkeğin aşağıdaki bent dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.
2-Mahkemece davacı erkek tarafından açılan boşanma davası, davacı erkek boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu kabul edilerek kabul edilmiş, davalı kadın lehine yoksulluk nafakası ve maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Davacı erkek tarafından hüküm; kusur belirlemesi, ve tazminatlar yönünden, davalı kadın tarafından ise hükmün tamamına yönelik temyiz edilmiş, Dairemizce hüküm onanmış olup bu kez davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve vekalet ücretine yönelik karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur. Dosyanın incelenmesinde, dava dilekçesinin davalı kadına usulüne uygun 11.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalı kadın tarafından iki
haftalık yasal süresinden sonra 23.02.2016 tarihinde cevap dilekçesi verildiği anlaşılmaktadır. Süresinde cevap dilekçesi vermeyen davalı dava dilekçesinde ileri sürülen vakıaların tamamını inkar etmiş sayılır (HMK m. 128) ve diğer tarafın kusurlu olduğuna yönelik bir vakıa ileri süremeyeceği gibi davalının delilleri de toplanılarak davacıya kusur izafe edilemez. Bu durumda, davacı erkeğe de kusur yüklenemez. Mahkemece erkeğin ağır kusurlu olduğuna dair kusur belirlemesi doğru olmamıştır. Yine davalı kadının süresinde talep etmediği maddi ve manevi tazminat istekleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken bu istekler hakkında esasa ilişkin hüküm tesisi de doğru olmamıştır. Ne var ki, bu hususlar ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından davacı erkeğin karar düzeltme isteğinin kısmen kabulüne, Dairemizin 03.07.2018 tarih, 2016/22614 esas, 2018/8495 karar sayılı onama kararının kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden kaldırılmasına, hükmün açıklanan sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Davacı erkeğin karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440- 442. maddeleri gereğince kısmen KABULÜNE, Dairemizin 03.07.2018 tarih, 2016/22614 esas, 2018/8495 sayılı onama kararının kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat yönünden kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönlerinden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 22.11.2018 (Per.)
Full & Egal Universal Law Academy