MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından katılma yolu ile kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakanın miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek taraından ise kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda, her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların TMK 166/1. maddesi uyarınca boşanmalarına, kadın lehine 400 tedbir ve yoksulluk nafakasına, tarafların maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, verilen karar taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, ilk derece mahkemesi kararının 1. bendi haricinde tamamının kaldırılmasına, her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın lehine 400 tedbir ve yoksulluk nafakası ile 15.000 TL maddi tazminat ve 10.000 TL manevi tazminata, erkeğin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen karar yukarıda belirtilen yönlerden taraflarca temyiz edilmiştir.
Yukarıda da açıklandığı üzere Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince kadın lehine 15.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminata karar verilmiş ise de tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesinin 18.01.2018 tarihli kararının BOZULMASlNA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Ömer'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 176.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,
temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Ayşegül'e geri verilmesine, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 23.05.2019 (Per.)