MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, ziynet alacağı davasının reddi, kusur belirlemesi, maddi tazminat talebinin reddi yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, katılma yolu ile karşı davasının reddi, kusur belirlemesi, manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu, davacı-karşı davalı kadının az kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı-karşı davalı erkeğe kusur olarak yüklenen fiziksel şiddet ve tehdit vakıaları kanıtlanamamıştır. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer vakıalara göre boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Hal böyleyken boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.
3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurlu olup evlilik birliğinin devamında taraflar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı anlaşılmaktadır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre davalı-karşı davacı erkeğin davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile erkeğin davasının reddi doğru bulunmamıştır. Ne var ki davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ve hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davası konusuz kalmıştır. Bu sebeple mahkemece erkeğin davası yönünden dava konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar vermek ve davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderleri ve vekalet ücreti konusunda karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir. (HMK m.331/1)
4-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurludur. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 174/2 madde koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. O halde, davacı-karşı davalı kadının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminat takdiri doğru görülmemiştir.
5-Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde maddi tazminat (TMK m.174/1) talebinde bulunmuştur. Mahkemece maddi tazminat talebinin esası hakkında karar vermek gerekirken süresinde maddi tazminat talebinde bulunulmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3., 4. ve 5. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2018 (Pzt.)