MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma - Ziynet Alacağı
KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 19/12/2017 gün ve 2017/4123-2017/14896 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir.
2- Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadının yoksulluk nafakası ve manevi tazminat taleplerinin reddine, maddi tazminat ve ziynet eşyalarına yönelik taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 19.12.2017 tarih, 2017/4123 esas ve 2017/14896 karar sayılı ilamıyla, davalı erkeğin daha önce açtığı ve reddedilip kesinleşen boşanma davasından sonra yeni bir olayın varlığının kanıtlanmadığı, fiili ayrılığın tek başına boşanma sebebi olmadığı, davacının davasının reddi gerektiği ancak boşanma hükmü temyize gelmediğinden tenkiti ile bu sebeple de davalı erkeğin kusurlu bir davranışı ispat edilemediğinden davacı kadın yararına maddi tazminat takdirinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Davacı kadın süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyanın yeniden yapılan incelemesinde; davalı erkeğin, kadının davasından önce boşanma davası açtığı, davasının ispatlanamadığından reddine karar verildiği ve 26.05.2014 tarihinde kararın kesinleştiği, bu davadan sonra tarafların bir araya gelmedikleri bu nedenle davacı kadının boşanmaya sebebiyet veren bir kusurunun olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece dinlenen tanık beyanlarına göre tarafların balayında yaşadıkları tartışma sonucunda tatili yarıda kesip ...'a döndükleri, davalı erkeğin ailesinin evine gittiği, davacı kadının ise ortak konuta gidip bir kaç gün eşini beklediği, davalı erkeğin ortak konuta dönmemesi üzerine ailesinin evine döndüğü, davalı erkeğin davacı kadının kardeşine bu işin olmayacağını, davacı kadını istemediğini söylediği anlaşılmaktadır. Buna göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda birlikte yaşamaktan kaçınan davalı erkek tamamen kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kadın boşanma davası açmakta haklı olup, birlik davalı erkekten kaynaklanan eylemler sebebiyle sarsılmıştır. Hal böyleyken davalı erkek aleyhine maddi tazminata hükmedilemeyeceğinden bahisle bozmaya karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu husus ilk inceleme sarasında gözden kaçırılarak hükmün bozulmasına karar verildiğinden, davacı kadının karar düzeltme isteminin kabulüyle, Dairemizin 19.12.2017 tarih, 2017/4123 esas ve 2017/14896 karar sayılı bozma ilamının kusur belirlemesi ve maddi tazminat yönünden kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan sebeple davacı kadının maddi tazminat talebinin kabulü yönünden de onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda: 2. bentte gösterilen sebeple davacının karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442. maddeleri gereğince kısmen KABULÜNE, Dairemizin 19.12.2017 tarih, 2017/4123 esas ve 2017/14896 karar sayılı ilamında davacı kadının maddi tazminat talebinin kabulü yönünden hükmün ONANMASINA, diğer karar düzeltme isteminin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 04.03.2019(Pzt.)
Full & Egal Universal Law Academy