MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
DAVACI-DAVALI :
DAVALI-DAVACI : ...
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen tazminatlar ve kendisinin reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası, karşı dava ise erkek tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasıdır. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davacı-karşı davalı kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı gerekçesiyle tam kusurlu kabul edilerek, kadının boşanma davasının ve tazminat ve nafaka taleplerinin reddine, erkeğin boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, erkek lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. İlk derece mahkemesince verilen hükme karşı davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri ile erkek lehine hükmedilen tazminatlar yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davacı-karşı davalı kadının süresinden sonra talep etmiş olduğu yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmediği gerekçesiyle davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat taleplerine yönelik istinaf taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.
Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, davalı-karşı davacı erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı kadın, davalı-karşı davacı erkeğe nazaran daha ağır kusurludur. Bu husus gözetilmeden bölge adliye mahkemesince davacı-karşı davalı kadının tam kusurlu olduğunun kabulü ile kadının boşanma davasının reddi doğru değil ise de; kadının boşanma davasının reddi temyize konu edilmediğinden bu konuda bozma yapılmayarak, kararın kusura ilişkin gerekçesinin bu şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HMK m. 370/2).
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentle gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 17.06.2019 (Pzt.)