MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Boşanma
KARAR DÜZELTME İSTEYEN: Davalı
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 11/02/2019 gün ve 2019/292-2019/858 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
Davacı erkek anlaşmalı boşanma kararının maddi tazminat ve yoksulluk nafakasına ilişkin bentlerin 04.07.2012 tarihli anlaşma protokolüne aykırı olduğu, protokolde yoksulluk nafakası ve maddi tazminatın davacı erkekten alınarak davalı kadına verilmesinin öngörüldüğü, hükümde ise yoksulluk nafakası ve maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği gerekçesiyle tavzih talep etmiş mahkemece davacı erkeğin tavzih talebi reddedilmiş, Dairemizin 11.02.2019 tarihli ilamı ile tavzih talebinin reddine dair ek karar onanmış; davalı kadın tarafından yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Dosyanın yeniden yapılan incelemesinde, davacı erkek tarafından anlaşmalı boşanma davası (TMK m. 166/3) açıldığı, sunulan 04.07.2012 tarihli boşanma protokolünde “Eşlerden ... diğer eş ...'ye aylık 125.000,00 TL yoksulluk nafakası ve 2.000.000,00 TL maddi tazminat ödeyecektir" şeklinde düzenleme yapıldığı, tarafların duruşmada bizzat hazır bulunarak bu protokolü tekrar ettikleri, mahkemece yapılan yargılama sonunda ise tarafların Türk Medeni Kanunun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verildiği, hüküm kısmının 4. bendinde aylık 125.000,00 TL yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 5. bendinde 2.000.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 7. bendinde de 04.07.2012 tarihli protokolün aynen onanmasına karar verildiği, boşanma kararının tarafların temyizden feragat dilekçesi vermeleri üzerine 04.07.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305. maddesinin 1. fıkrası “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.” şeklinde düzenlenmiştir. Taraflarca imzalanan ve duruşmada da tekrar edilen protokolde maddi tazminatın ve yoksulluk nafakasının erkek eşten alınarak kadın eşe verileceğinin yazıldığı, diğer taraftan da yine hükümde protokolün aynen onaylanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla hüküm birbirine aykırı fıkralar içermektedir. O halde yoksulluk nafakası ve maddi tazminata ilişkin kısmın tarafların iradelerine aykırı olarak maddi hata nedeni ile yanlış olarak hükme geçirildiği görülmektedir. Bu durumda mahkemece davacının tavzih talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tavzih talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki, ilk inceleme sırasında bu husus gözden kaçırıldığından 02.01.2018 tarihli ek kararın onanmasına karar verildiğinden davalı kadının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 11.02.2019 tarih, 2019/292 esas ve 2019/858 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, ek kararın yukarıda açıklanan sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davalının karar düzeltme isteminin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442. maddeleri gereğince KABULÜNE, Dairemizin 11.02.2019 tarih, 2019/292 esas ve 2019/858 karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, 02.01.2018 tarihli ek kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 24.10.2019 (Prş.)
Full & Egal Universal Law Academy