MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15/10/2019 günü temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili Av. ...geldiler. Karşı taraf davalı-davacı ... ve vekili geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-davalı kadın tamamen kusurlu bulunarak tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de,yapılan yargılama ve toplanılan delillerden, davalı-davacı erkek tarafından dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında davacı-davalı kadına kusur olarak yüklenen sadakatsizlik vakıasına dayanılmadığı anlaşılmaktadır. Tarafların dayanmadığı vakıaların hükme esas alınması mümkün değildir (HMK m. 25/1). Bu durumda, mahkemece, davalı-davacı tarafça usulüne uygun şekilde süresinde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bu vakıanın davacı- davalı kadına kusur olarak yüklenilemez (HMK m. 137, 140/3, 187). Toplanan delilerle erkeğin eşine karşı fiziksel şiddet uyguladığı boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-davacı erkeğin tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken davacı-davalı kadının tamamen kusurlu olduğunun kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
2-Ortak çocuk 2012 doğumlu...’nun 11.12.2014 tarihli ara karar ile tedbiren velayetinin anneye verildiği bu tarihten itibaren çocuğun anne yanında kaldığı, mahkemece bozma ilamından sonra anne ve ortak çocuk ile ev ortamında görüşülerek aldırılan sosyal inceleme raporunda, çocuğun, anne ile yaşamaktan mutlu olduğunu beyan ettiği anlaşılmaktadır. Sosyal inceleme raporunda, ev ortamının çocuğun yaşaması için uygun olduğu, annenin çocuğun velayetini almasına engel bir durumunun bulunmadığı, çocuğun anne ortamına alışmış ve uyum sağlamış olduğu, velayetin anneye verilmesinin uygun olacağı belirtilmiştir. Anne yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağının ve hemen meydana gelecek tehlikenin varlığı ispat edilmemiştir. O halde velayetin anneye verilmesine karar verilmesi gerekirken babaya bırakılması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 2.037 TL vekalet ücretinin Hasan'dan alınarak Ayşe'ye verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2019 (Salı)