MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kendisi lehine tazminatlara hükmedilmemesi ve velâyet yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafakaların miktarı, velâyet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince boşanma ve ferilerine ilişkin hüküm kurulmuş ve karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Davacı-davalı erkek kadının davasının kabülü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafakalar ve ...’ın velâyetinin anneye verilmesi; davalı-davacı kadın da erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafakaların miktarı, ... ve ...’nun velâyetinin babaya verilmesi ve kişisel ilişki yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge adliye mahkemesi, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiş ve hüküm yukarıda belirtilen nedenlerle temyiz edilmiştir.
Bölge adliye mahkemesi kararının kusura ilişkin gerekçesinde; ilk derece mahkemesi tarafından erkeğe kusur olarak yüklenen “aile ile yaşamaya zorlama” ve yine kadına kusur olarak yüklenen “maddi gücünün üstünde harcamalar yapma ve kız kardeş ile yaşamaya zorlama” vakıaları taraflara kusur olarak yüklenmeyerek tarafların kusur belirlemesine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulü kanaatine varıldığı halde; kararın hüküm kısmında tarafların kusura yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle; gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.
2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 359. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde bölge adliye mahkemesi kararlarında tarafların ileri sürdüğü istinaf sebeplerinin gösterileceği ve aynı Kanunun 355. maddesinin birinci fıkrasında incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı yapılacağı düzenlenmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 359. maddesinin ikinci fıkrasında, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, süphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir.
Bölge adliye mahkemesi kararının istinaf sınırlamasına ilişkin bölümünde tarafların istinaf başvurularına aykırı istinaf sınırlaması yapılmak suretiyle; davacı erkeğin ve davalı kadının velâyeti diğer tarafa verilen ortak çocukların velâyetine dair istinaf başvuruları ile davalı kadının kişisel ilişkiye yönelik başvurusunun incelenmemiş olması yerinde görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 07.03.2022 (Pzt.)