MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Yoksulluk Nafakasının Artırılması
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kadın yararına ilk derece mahkemesince hüküm altına alınan nafakanın bölge adliye mahkemesince artırılan miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı kadın dava dilekçesinde, davalı eski eşi ile 05/04/2010 tarihinde boşandıklarını, boşanma davasında yararına aylık 3.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, 2012 yılında açmış oldukları nafaka artırım davası sonucunda nafaka bedelinin aylık 3.555,00 TL belirlendiğini, bu kararın da 28/05/2018 tarihinde kesinleştiğini, ancak gelinen durumda takdir edilen nafaka miktarının ihtiyaçlarını karşılamadığını, davalının ekonomik olarak oldukça yüksek standartlarda yaşam sürmekte olduğunu, kendisinin ise çalışmadığını belirterek nafakanın aylık 50.000,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile kadın yararına hükmedilen aylık 3.555,00 TL yoksulluk nafakanın dava tarihinden itibaren aylık 5.555,00 TL'ye yükseltilmesine, tarafların talebi dikkate alınarak ileriki yıllar için artış oranının belirlenmesine, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı kadın tarafından reddedilen kısım yönünden istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda; davacı kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile davacı kadın için daha evvel takdir edilen aylık 3.555,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 7.500,00 TL'ye yükseltilmesine, her takvim yılı başında belirlenen yoksulluk nafakasının TÜİK tarafından açıklanan yıllık ÜFE oranında artırılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm bu sefer davalı erkek tarafından yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 Sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi ile de 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298 inci maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibarıyla bu miktar "107.090,00 TL" olarak belirlenmiştir.
İlk derece mahkemesince verilen hükmün (nafaka artış miktarının) davalı erkek tarafından istinaf edilmediği de dikkate alındığında, temyize konu yoksulluk nafakasının bölge adliye mahkemesi tarafından artırılmasına karar verilen toplam yıllık nafaka miktarı (7.500,00 TL-5.555,00 TL =1.945,00 TL, 1.945,00 TL*12 = 23.340,00 TL) karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL'yi aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında kalmakla verilen karar kesindir. Açıklanan nedenle, davalı erkeğin temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Davalı erkeğin temyiz başvurusunun yukarıda gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi.07.06.2022 (Salı)