MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından reddedilen davası ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b-Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince kadının tam kusurlu olduğundan bahisle davasının reddine karar verilmiş, karara karşı davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince kadının istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.
Her ne kadar ilk derece mahkemesince davacı kadına, evlilik sürecinde sık sık ailesiyle telefonda görüştüğü ve erkeğin önceki evliliğinden olan çocuklarını yabancı gibi görerek onlara ilgi göstermediği kusurları yüklenmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, kadının sık sık ailesiyle telefonda görüştüğüne dair bir tanık beyanı olmadığı gibi erkeğin önceki evliliğinden olan çocuklarını yabancı gibi görüp onlara ilgi göstermediğine ilişkin tanık beyanlarının da sebep ve saiki açıklanamayan, soyut izahlardan ibaret olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öyleyse davacı kadının da ispatlanan bir kusuru bulunmamaktadır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ilk derece mahkemesi kararının kusura ilişkin gerekçesimin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/4).
SONUÇ: Yukarıda 2/b bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesinin kusur belirlemesine ilişkin esastan red kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının kusur belirlemesine ilişkin bölümünün yukarıda belirtilen şekilde değiştirilerek ve DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 05.07.2022 (Salı)