MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminatlar, nafakalar, velayet ve kadının kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Davacı-davalı erkeğin kadının kabul edilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını(bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 44. maddesi ile 6100 sayılı Kanuna eklenen Ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “107.090,00 TL” olarak belirlenmiştir.
Somut olayda, bölge adliye mahkemesince davalı-davacı kadının toplam 45.576 TL. turatındaki ziynet alacağı talebinin kabulüne karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince ziynet alacağı davası yönünden verilen karar kesindir. Bu itibarla, erkeğin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2- İlk derece mahkemesinin verdiği hükme karşı davacı-davalı erkek tarafından kadının kabul edilen boşanma davası yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmadığından, erkeğin kesinleşmiş olan kadının boşanma davasının kabulüne dair temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
3- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
4- Bölge adliye mahkemesi tarafından velayeti anneye verilen ortak çocuk Melisa için aylık 750 TL. tedbir ve iştirak nafakası ile davalı-davacı kadın lehine aylık 750 TL. yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir(HMKm.26/1). Davalı-davacı kadın, dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasındaki dilekçelerinde velayetlerini talep etiği ortak çocukların her biri için aylık 500 TL. tedbir ve iştirak nafakasına ile kendisi için aylık 600 TL. yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı-davacı kadının ıslah talebi de nafakaları kapsamamaktadır. Bu itibarla, bölge adliye mahkemesi tarafından kadının talebinden daha fazla miktarda tedbir ve iştirak nafakası ile yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulmasını gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle, davacı-davalı erkeğin kadının kabul edilen ziynet alacağı davası ile kadının kabul edilen boşanma davasına ilişkin temyiz dilekçesinin REDDİNE; bölge adliye mahkemesi hükmünün (4.) bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; (3.) bentte açıklanan nedenle erkeğin temyiz itirazlarının reddi ile bozma kapsamı dışında kalan temyize konu hükümlerin ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 26.09.2022 (Pzt.)