MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve ferileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince kadının az, erkeğin ise ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiş, karara karşı, davacı- karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü ve ferileri yönünden; davalı- karşı davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı, yargılama giderleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince, gerekçede kadının az kusurlu kabul edilmesi ve erkeğin davasının kabulünün yerinde olmadığı belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında kadının davası olan karşı davanın reddine, erkeğin davası olan asıl davanın kabulüne denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Yine gerekçede kadın yararına hükmedilen aylık 350,00 TL yoksulluk nafakasının aylık 500,00 TL olmasına karar verildiği halde, hüküm fıkrasında hem tedbir nafakası hem de yoksulluk nafakası aylık 500,00 TL olacak şekilde hüküm kurularak, tedbir nafakasının miktarı yönünden de gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişkiler tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
2-Kabule göre de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği, 353/1-b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir. Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, bölge adliye mahkemesince istinaf edilen bütün hususlarla ilgili yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, kanunun açık hükmüne aykırı olacak şekilde “Karşı davanın REDDİNE, Asıl davanın KABULÜNE” denilip ilk derece mahkemesinin hüküm bölümünün bir kısmının muhafaza edilerek, sadece düzeltilmesine karar verilen kısımla ilgili hüküm kurulması ve boşanmaya ilişkin taraf bilgilerini de içerecek şekilde yeniden hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı- karşı davalı erkeğin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 21.09.2022 (Çrş.)