MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından nafaka ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı-karşı davalı kadının, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı-karşı davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı-karşı davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı-karşı davalı kadının, temyiz dilekçesinin incelenmesinde;
İlk derece mahkemesince verilen hükme karşı, münhasıran davalı-karşı davacı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğin istinaf başvurusu yerinde bulunmayarak esastan reddine karar verilmiştir. O halde ilk derece mahkemesi kararında hüküm altına alınan nafaka ve tazminatların miktarı davacı-karşı davalı kadın yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiştir. Bu nedenle davacı karşı davalı kadının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, davacı-karşı davalı kadının temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 13.10.2022 (Prş.)